Spiegel voor onze tijd in Museum Beelden aan Zee

Museum Beelden aan Zee

Kunst is altijd een reflectie van de tijd waarin het wordt gemaakt. Om onze eigen tijd beter begrijpen zou je daarom moeten kijken naar de kunst van nu. Museum Beelden aan Zee toont nu 70 recente kunstwerken uit collectie van Max Vorst. Wat laten de hedendaagse beeldhouwwerken zien over onze maatschappij?

Stel je wint de loterij. Welke kunstwerken zou je dan kopen? Kunstverzamelaar Max Vorst zou het wel weten: hedendaagse beeldhouwkunst! Vorst werd rijk met zijn bedrijf New York Pizza en bouwde een diverse collectie op van hoge kwaliteit. Museum Beelden aan Zee toont deze zomer zeventig hoogtepunten uit zijn verzameling.

Sarah Lucas - Titti Doris
Sarah Lucas – Titti Doris, 2017, Panty, pluis, stoel en schoenen
© Sarah Lucas. Courtesy Sadie Coles HQ, London – foto: Gert-Jan van Rooij

Actueel

Vrijwel alle beelden Museum in Beelden aan Zee zijn gemaakt in de afgelopen twintig jaar. Hierdoor ontstaat een tentoonstelling over actuele thema’s. Een Chinese vaas met Coca Cola logo van Ai WeiWei als speels commentaar op de consumptiemaatschappij. Grappig zijn ook de koperen en glazen FedEx dozen van Walead Beshty. Iedere reis komen er nieuwe deuken, stickers en krassen bij. Ook voor deze tentoonstellingen kreeg Beelden aan Zee de werken met FedEx opgestuurd.

Titti Doris waarin Sarah Lucas een figuur terugbrengt tot borsten gemaakt van pantykousen, is confronterende weergave van de ‘male gaze’ (mannelijke blik). Opvallend veel beelden in de tentoonstelling zijn gemaakt door vrouwelijke kunstenaars. Geen bewuste selectie vertelt museumdirecteur Brigitte Bloksma. Vrouwelijke kunstenaars als Roni Horn, Lynda Benglis en Rosemarie Trockel (allen te zien in de tentoonstelling) domineren al jaren de hedendaagse beeldhouwkunst. Indrukwekkend is ook de grote collage van Kara Walker waarin zwarte schimmen over elkaar heen buitelen. Het werk verbeeldt dat de strijd tegen racisme een weg is van vallen en opstaan.

Veelzijdig

Beeldhouwkunst is allang niet meer alleen een sculptuur van brons of marmer op een sokkel. Museum Beelden aan Zee toont wandtapijten, keramiek, collages en zelfs een afgietsel van een matras. Kaari Upson zag langs de starten van Los Angeles veel afgedankte matrassen die gebruikt worden door daklozen. Ze ziet in een matras een symbool voor de onzichtbare lichamen, mensen die nauwelijks worden opgemerkt in de maatschappij. Ze maakte van de gevonden matras een afdruk in siliconen en glasvezel.

Een hoogtepunt van de tentoonstelling zijn de twee wandkleden van Igshaan Adams. De tapijten zijn het resultaat van een bijzondere samenwerking tussen Adams en de bewoners van Townships in Zuid-Afrika, die hem leerden weven. Er zitten verwijzingen naar het christendom en de islam in verstopt. Maar de werken zijn ook een aanklacht tegen de consumptiemaatschappij. De kleden zijn namelijk van restmaterialen gemaakt. Dankzij de steun van Max Vorst kon het Stedelijk Museum recent ook een wandkleed van Adams aanschaffen.

Museum Beelden aan Zee

Helaas zal ik nooit een miljoen te besteden hebben om dit soort mooie kunstwerken te kopen. Maar zelfs grote Nederlandse musea hebben niet het aankoopbudget van een verzamelaar als Max Vorst. Hierdoor zijn echte actuele kunstwerken weinig in grote Nederlandse musea te zien. Alleen dankzij schenkingen van particuliere verzamelaars zoals Max Vorst krijgen Nederlandse musea hedendaagse werken in hun collecties. Hierdoor lopen musea toch vaak een beetje achter bij hun collectievorming. De tentoonstelling in Museum Beelden aan Zee maakt het nu mogelijk om hedendaagse kunstenaars te zien, die normaal weinig in Nederland tentoongesteld worden. Totdat ik de loterij win, zal ik het daarmee moeten doen…

Tentoonstellingen in 2024

Geef een reactie

Scroll naar boven

Ontdek meer van KunstVensters

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder