Hij vocht mee in de Amerikaanse Revolutie, schilderde Washington zestig keer en vernoemde al zijn kinderen naar beroemde kunstschilders. Maak kennis met Charles Willson Peale en zijn zonen Rembrandt, Rafaël en Rubens.
Charles Willson Peale was een leermeester. Op een familieportret uit 1773 geeft hij zijn broers advies over een tekening, terwijl om hen heen andere familieleden zitten verzameld. In de bustes op de achtergrond toont hij zichzelf naast zijn eigen opleider Benjamin West, de schilder van het Capitool. Hij plaatst zichzelf nadrukkelijk als een van de belangrijkste schilders van de Verenigde Staten. Bescheidenheid behoorde niet tot zijn kwaliteiten.
Van slagveld naar atelier
Charles Willson Peale had actief gevochten in de Amerikaanse revolutie. Als kapitein was hij betrokken bij de Slag bij Trenton en de Slag bij Princeton. Tussen de gevechten door schilderde hij miniatuurportretten van de legerleiding. Ook na de oorlog droeg hij bij aan de opbouw van de VS. Hij was een jaar parlementslid in Pennsylvania, voordat hij terugkeerde naar een fulltime leven als kunstschilder.
Trots op de onafhankelijkheid was er na de oorlog een grote vraag naar portretten van de Founding Fathers. Alle elitefamilies hadden een schilderij van de eerste president George Washington in huis. Als echte patriot speelde Peale slim in op deze behoefte. Op grote schaal maakte hij portretten van de presidenten van de Verenigde Staten. Van George Washington zijn er meer dan 60 portretten van zijn hand bekend.
George Washington in het uniform van het eerste regiment van Virginia
George Washington bij Princeton
George Washington met Lafayette en Tilghman bij Yorktown
Achttien kinderen, allemaal vernoemd naar een meester
Toch is de grootste nalatenschap van Charles Willson Peale misschien niet zijn kunst, maar zijn familie. Peale trouwde drie keer en kreeg achttien kinderen, die hij vernoemde naar grote meesters uit de kunstgeschiedenis. Met namen als Rembrandt Peale, Rubens Peale, Titian Ramsay Peale en Raphaelle Peale (naar Rafaël) is het niet verrassend dat meerdere van hen zelf ook een kunstenaarscarrière hadden. Zelfs zijn dochters werden naar kunstenaars vernoemd: Sophonisba Anguissola Peale, Rosalba Carriera Peale en Angelica Kauffman Peale.
Als trotse vader schilderde Charles zijn zoons Raphaelle en Titiaan in het trapgat met palet, kwast en schilderstok. Ook de moeilijke gebeurtenissen in het gezin komen terug in het werk van Peale. Na de dood van zijn dochter Margaret aan de pokken, schilderde hij zijn vrouw Rachel aan het doodsbed van het jonge kind. Enkele jaren later maakte hij een zelfportret, terwijl hij zijn vrouw Rachel schilderde. Op de achtergrond is hun dochter Angelica Kauffman te zien. Ze imiteert het gebaar van haar vader en houdt symbolisch het uiteinde van zijn penseel vast.
Raphaelle Peale
Raphaelle Peale was het 5e kind van Charles, maar pas de eerste die de kindertijd overleefde. Kindersterfte was in de 18e eeuw nog een veelvoorkomend probleem, vanwege de slechte hygiënische omstandigheden. Al van jongs af aan werkte Raphaelle in het atelier van zijn vader. Hij hielp hem bij de voorbereidingen van de portretten en schilderde zelf graag miniaturen. Toch zou hij vooral beroemd worden als schilder van stillevens.
Raphaelle Peale was een echte fijnschilder met oog voor detail. Zijn stijl doet denken aan de 17e eeuwse Nederlandse en Spaanse kunstenaars als Adriaen Coorte en Juan Sanchez Cotan. Tegen een simpele bruine achtergrond schilderde hij alledaagse producten als fruit, kaas en groentes. Vaak kleedt hij de taferelen aan met wat aardewerk of glas. Juist in de weerspiegelingen kon hij zijn talent laten zien.
Rembrandt Peale
De jongere Rembrandt Peale volgde wel in de voetsporen van zijn vader en werd portretschilder. Al vanaf zijn 8e maakte hij tekeningen en op 13-jarige leeftijd volgde hij les aan de kunstacademie. Net als zijn vader speelde hij in op de vraag naar presidentsportretten. Tijdens zijn leven maakte hij meer dan 70 schilderijen van George Washington, waaronder het beroemde Patriae Pater in 1824. Het schilderij groeide uit tot een van de meest bekende schilderijen van Washington, na het presidentsportret van Gilbert Stuart.
Regelmatig schilderde Rembrandt ook zijn familieleden, waaronder zijn broer Rubens Peale. Rubens droeg een klein brilletje, omdat hij zeer slechte ogen had. Mogelijk heeft hij hierdoor zelf nooit als professioneel kunstenaar gewerkt. Al zijn er in het familie-archief wel enkele stillevens van zijn hand bewaard gebleven. Rembrandt schilderde ook zijn zussen Eleanor en Rosalba Peale.
Portret van Rosalba Peale / Portret van Eleanor en Rosalba Peale
James Peale
Charles Willson Peale nam ook zijn broer James in dienst als assistent in zijn atelier. Hij hielp bij de voorbereiding van de doeken en de verf, maar al snel begon hij ook zelf te schilderen. Hij specialiseerde zich vooral in kleine miniatuurportretten op ivoor, waarvan er zo’n 200 bewaard zijn gebleven. Nadat zijn ogen slechter werden, begon hij ook stillevens, portretten en zelfs enkele historiestukken te schilderen. Toch zou James nooit het succes hebben van zijn broer Charles.
In navolging van zijn broer leerde James zijn kinderen schilderen. Zijn dochter Anna Claypoole Peale schilderde – net als haar vader – vooral miniatuurportretten. Anna en haar zus Sarah Miriam Peale, die gespecialiseerd was in de portretkunst, waren de eerste vrouwelijke leden van de Pennsylvania Academy of the Fine Arts. Een derde zus, Margaretta Angelica Peale, schilderde stillevens in een stijl, die doet denken aan de werken van Raphaelle Peale.
Peale Museum
Om de kunst van de familie Peale en andere Amerikaanse kunstenaars te tonen, richtte Charles Willson Peale in 1784 het Philadelphia Museum op. De eerste collectie bestond uitsluitend uit portretten van helden uit de Amerikaanse revolutie. Later werd de collectie uitgebreid met andere schilderijen en natuurhistorische objecten, zoals het skelet van een mammoet. Hij liet de botten opgraven nadat een boer in Newburgh, Orange County een eerste bot had gevonden op zijn land.
Rembrandt Peale richtte in 1814 een tweede Peale museum op in Baltimore. Ook in Baltimore bestond de collectie voornamelijk uit portretten van beroemde Amerikanen, waaronder de eerste presidenten. Hij liet speciaal voor het museum een nieuw gebouw neerzetten. Het is het oudste museumgebouw van de Verenigde Staten. Beide Peale musea hadden geen lang leven. Halverwege de 19e eeuw liepen de bezoekersaantallen terug en werden de collecties verkocht. De enige herinnering aan de musea zijn de schilderijen van Charles Willson Peale, waarop hij trots staat afgebeeld tussen de botten van zijn mammoet.
Meer artikelen lezen?
Lees ook onze andere artikelen waarin we bijzondere kunstwerken onder de loep nemen:
