//
u leest...
Uncategorized

Een Herfst Ontmoeting

 

 

 

 

 

Het zou waaien totdat de boom al zijn geelbruine bladeren verloren had. Niet dat de wind specifiek deze boom in de gaten hield, de wind waaide nou eenmaal. Maar jaar in jaar uit was de boom een goede leidraad geweest voor de windvoorspellingen. Een jaar waren er eens twee blaadjes aan de bovenste tak blijven hangen, het waren de blaadjes die de voorspelling bevestigden.

 

Ondanks dat het waaide vandaag, was het niet koud. De postbode liep zonder jas door de straten en de tuinen. Door de tuinen, ja, want de onvoorspelbare vlagen van de wind deden de brieven door te tuin vliegen. Juist op het moment dat de brief half in de brievenbus stak en de postbode de schrijfsels losliet, dook de wind op met als gevolg een extra tochtje door de tuin die zou eindigen in de heg en een scheldserenade van de postbode.

 

Ik zag het voor me gebeuren, maar liep verder. Ik genoot van dit weer. Sommige mensen hielden van de herfst, de kleuren van de bomen, de onstuimigheid van het weer en de dagen die korter werden. Ik niet, ik had zon nodig. Maar op dit soort dagen wanneer de druppels in de wolken bleven, de temperaturen aangenaam waren en de wind de bladeren kietelde, dan hield ik zelfs van de herfst.

 

 

 

 

 

 


Mary Cassatt – Portret van Miss Lydia Cassatt

 

 


 

Het was een dag voor een lange wandeling door het bos. Alleen in het bos waren de paddenstoelen kleurrijker dan de bladeren. Ik had de middag vrijgenomen en was zonder plan naar het bos gereden, de wind zou me leiden. Ik zou terugkomen als mijn zakken uitpuilden van de kastanjes en de beukennootjes.

Ik was niet alleen in het bos. Buiten de eekhoorns en de vogels die hun nootjes met veel vertoon verdedigden, was er een vrouw. Ze zat op een bankje, onbewogen, haar blik vooruit, werd ze onderdeel van het bos, alsof ze een van de bomen was. Een statige eik in herfstkleuren, dat was ze, haar ademhaling even natuurlijk als de bewegingen van de takken in de wind. Haar bruine haren zaten verstopt achter een zwarte kap en haar handen ontklemden een geelbruine enveloppe.

 

Even wilde ik haar aanspreken, maar op een of andere manier leek me dat volledig ongepast. Zij was de baas en ik voelde dat ze geen woorden van anderen zou dulden. Een harde windvlaag in de mijn rug deed me doorlopen langs het bankje. De vrouw keek niet op door mijn passeren, maar bleef even onbewogen als ervoor. De wind bleef even heftig en deed tientallen, misschien wel honderden bladeren loskomen van hun voedingsbron, de boom.

 

Tien stappen verder was het opeens doodstil. Ook ik hield stil en verbaasde me over dit onwerkelijke moment. Waar de wind net nog hard aan de takken trok, was hij plotseling verdwenen. Ook de andere geluiden in het bos waren weg. Er waren geen vogels meer die met hun vleugels fladderden alsof ook zij waren geschrokken van het ontbreken van de wind. Ik keek over mijn schouder naar het bankje en zag dat de vrouw verdwenen was.

 

De hele weg naar huis was ik met mijn gedachten bij de vrouw. Het leek erop dat er een verband was tussen de vrouw en de wind, alsof de vrouw de wind met zich mee had genomen. Pas toen ik thuis kwam, wist ik het, ik had de herfst ontmoet in eigen persoon. De boom voor mijn huis had al zijn bladeren verloren en ik wist dat het niet meer waaien zou. De bladeren lagen op de grond en uit mijn heg stak een geelbruine enveloppe. De herfst was langsgekomen. Het zou pas vriezen als alle bladeren van de grond verdwenen waren.

 

 

Reacties

5 gedachtes over “Een Herfst Ontmoeting

  1. Ah, je bent er weer, bienvenue Jerôme.
    Ditmaal met een echt herfstverhaal, met de herfst in de persoon van een vrouw. Herfst in Parijs doet me altijd denken aan Les Feuilles mortes.
    De muzieklink deed het niet, hélas.
    Une recommendation pour toi!

    Geplaatst door Smokey Robbinson | 8 november 2010, 23:30
  2. Prachtig;schilderij,tekst,muziek.

    Geplaatst door laila | 9 november 2010, 06:41
  3. Prachtig verteld, Jeroen en een mooi schilderij erbij. Dit kende ik nog niet

    Geplaatst door antoinette duijsters | 9 november 2010, 08:52
  4. Altijd verzorgde kunstzinnige blogs die ik graag lees.

    Geplaatst door View | 9 november 2010, 09:00
  5. Mooi geschilderd verhaal … franse herfst (voorgoed) in Nijmegen ?

    Geplaatst door kuifje simon | 9 november 2010, 09:17

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Archief

Like //Vensters op Facebook!

Abonneer je op dit blog en ontvang een e-mailbericht bij elke nieuwe post!

Doe mee met 368 andere volgers

Creative Commons License
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
%d bloggers liken dit: