//
u leest...
Uncategorized

Paul Klee en de Koude Herfstavond

Ik noteer donderdag 15 oktober 2009 als de dag dat de verwarming weer aanmoest. Sinds begin april was het niet nodig geweest. Maar toen ik vanavond bij thuiskomst mijn deur opendeed, wist ik genoeg. De zomer is voorbij en dit was het eerste teken van de koude maanden die komen gaan.

 

Uit een hoekje van mijn kamer rolde ik de radiator tot vlak naast mijn stoel. Ik blies op de bovenkant van het oude ding en een grote stofwolk verspreidde zich over de kamer. Dat zou weer stofzuigen worden morgen. Toen ik de stekker in het stopcontact duwde, hoorde ik een tik. Langzaam verspreidde de warmte zich over de kamer.

 

Ik had het de hele dag al koud gehad. In het laboratorium waar ik deze week werk, was er een probleempje met de verwarming. Het voelde alsof we onze experimenten in de buitenlucht aan het doen waren. Samen met mijn collega’s werd er dan ook flink geklaagd. Mevrouw Professor vond dat we ons maar aanstelden. Al snel ontdekte ik waarom. Er stond een klein kacheltje verstopt onder haar bureau. ‘Ssst’, zei ze met een lach op haar gezicht.

Het was net na zeven uur vanavond dat ik de bus naar huis nam en genoot van ondergaande zon. We reden langs de Notre Dame en volgden de weg langs de rivier. Op Place de la Concorde keek ik uit over de Seine en zag de Eiffeltoren in een rode gloed, terwijl de schemering snel inviel. Als je je ogen samenkneep was het net een abstract schilderij.

 

Ik vroeg me af of Paul Klee ook zo naar een zonsondergang had gekeken toen hij zijn schilderij ‘Fire  in the Evening’ schilderde in 1929. Het geweldige kleurenspel van blauw, paars, oranje en rood geeft precies weer wat mij ook zo raakte vanavond. Het leek alsof de kleuren de omgeving in zich opnamen, zoals de zonsondergang in Klee’s versie is verdwenen in lijnen van kleur.

 

Eenmaal thuis bij mijn verwarming kijk ik nog eens naar het schilderij. Deze keer stel ik me voor dat het oranje vierkant in het midden de kachel is. Links ernaast zit ik, het zijn de paarse en donkerrode smalle lijnen. Mijn lichaam is minder warm dan de kachel, maar lang niet zo koud als de dikke blauwe lijnen aan de rechter kant van het doek, die de omgeving voorstellen.

 

Het is het mooie van kunst. Vele interpretaties zijn mogelijk en iedere toeschouwer zal er zijn eigen gevoel in kwijt kunnen. Neem nou dit schilderij van Paul Klee, misschien ziet u weer wat anders?

Reacties

10 gedachtes over “Paul Klee en de Koude Herfstavond

  1. Schitterend. Van zijn generatie kan ik Paul Klee het best appreciëren. Lange tijd een poster van hem op de wand van mijn studentenkamer gehad.

    Geplaatst door Theo | 15 oktober 2009, 23:21
  2. Tja, Eerwaarde Hiëronymus, het zijn lijnen, blokken en kleuren. Op Paul Klee ben ik niet zo verzot. Het is abstract en dat is niet zo mijn stiel.
    Overigens doet het werkstuk mij erg denken aan iets dat ik bezit, alleen donkerder van kleur en van stof.
    Neen, het is geen nachtgoed…

    Geplaatst door Johan HvD | 15 oktober 2009, 23:39
  3. @Aha, Paul Klee, daar leef ik dagelijks mee. Dat wil zeggen ik loop elke dag wel eens over hem heen. En hij geeft ook warme voeten:)) Daar had ik eens een blog over( zie link hieronder).
    Oneerbiedig van me, dat wel.
    Maar wat een schitterend schilderij is dit. Die felle heldere kleuren in prachtige harmonie.
    De kleuren in mijn Kleebericht zijn juist wat meer pastel. Ook dat is Paul Klee.http://www.vkblog.nl/bericht/255807/Paul_Klee_op_een_tapijt

    Geplaatst door Smokey | 15 oktober 2009, 23:45
  4. N.a.v. reactie Paul Klee(d) een link naar de kunsthal waar het verkrijgbaar is.http://www.kunsthalshop.nl/detail.php?item_id=73

    Geplaatst door Smokey | 16 oktober 2009, 00:34
  5. De aquarellen van Paul Klee vind ik mooier. Vooral die hij in Afrika gemaakt heeft.
    Helder blog weer. Zoet en concreet.
    Groet Robert

    Geplaatst door R. Kruzdlo | 16 oktober 2009, 06:05
  6. Paul Klee heeft mooie kunst gemaakt.

    Geplaatst door Antoinette Duijsters | 16 oktober 2009, 09:01
  7. Wat is het mooi, Jeroen, dat je in beelden kunt abstraheren wat je buiten hebt gezien. Woorden schieten daarbij immers meestal te kort.
    De schilder is bevoorrecht; de beschouwer ook. Treffend zijn de kwalificaties die je aan de verschillende kleuren geeft. Voor mij klopt het helemaal.

    Geplaatst door Ingrid van den Bergh | 16 oktober 2009, 11:41
  8. Ik houd enorm van Klee, misschien zelfs mijn nummer 1 liefelingsschilder.
    Vorig jaar ongelofelijk fantastische Klee-tentoonstlling gezien in Brussel: "Alles is theater".
    Is dit niet de maan die ik daar zie??
    Ik zal volgende vollemaan de vollen maan bij Klee tonen op mijn blog!

    Geplaatst door Maria Trepp | 16 oktober 2009, 12:20
  9. Misschien zag Paul Klee het Alpengluhen? Maar mij spreekt het beeld van de gloeiende eiffeltoren meer aan. Mooi verteld.
    Heerlijk toch de kachel weer aan…hier ook weer sinds woensdag.
    Groet,

    Geplaatst door Pierra | 16 oktober 2009, 17:25
  10. Ik vind een echte zonsondergang mooier. Dit schilderij doet mij helemaal niets.

    Geplaatst door Zelfstandig journalist | 16 oktober 2009, 20:10

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Archief

Like //Vensters op Facebook!

Abonneer je op dit blog en ontvang een e-mailbericht bij elke nieuwe post!

Doe mee met 374 andere volgers

Creative Commons License
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
%d bloggers liken dit: