Uncategorized

Dansen in Parijs

De muziek staat zo hard dat ik jmzelf nauwelijks verstaanbaar kan maken. Op de dansvloer beweeg ik me zo soepel mogelijk op de muziek. Natuurlijk eerst een paar glazen op, maar toen was je er ook helemaal klaar voor. Ik mag dan geen goede danser zijn, het gaat om het plezier!

 

Aan de bar staat het normale groepje toekijkers. De saaie types die zich nooit op de dansvloer durven te vertonen. Ik ben net lekker op gang, als er iemand naast me komt dansen die er duidelijk wel talent voor heeft. Snel, sierlijk en soepel volgt hij de tonen van de muziek. Hij maakt bewegingen waarbij ik alles zou afscheuren als ik het zelf zou proberen. Mijn gestuntel steekt er vreselijk bij af.

 

Precies met dat gevoel zit ik op de bank naar ‘An American in Paris’ te kijken. Deze film uit 1951 gaat over een Amerikaanse kunstenaar die in Parijs woont. Hij wordt verliefd op een onbereikbare jongedame en bovendien is er een andere vrouw in hem geïnteresseerd. Ik zal het einde niet verklappen, maar u kunt het wel raden.

 

Het verhaal is geschreven rondom Gene Kelly die later nog zou spelen in onder meer ‘Singin’ in the Rain’. Kelly moest schitteren in deze film en dat blijkt uit de talloze dansscènes in de film. Het absolute hoogtepunt is een maar liefst 18-minuten durende dans op de titelmuziek van de film. In deze scene lopen tekeningen over in dansscènes die volledig zijn bedacht door Gene Kelly zelf. Het ballet kostte maar liefst een half miljoen dollar.

De film werd dan ook met Oscars overladen (zes van de acht nominaties werden omgezet in winst).  De rolprent won onder meer de Oscar en de Golden Globe voor beste film. Het geheel werd geregisseerd door Vincente Minelli, maar de meeste aandacht moet misschien wel worden gegeven aan George Gershwin, de componist van vele liedjes uit de film.

 

Er was in 1951 echter geen oscar weggelegd voor de rol van Gene Kelly, sterker nog, hij was niet eens genomineerd. Onbegrijpelijk in mijn ogen, want hij maakt de film. Zijn spel straalt van een geweldig plezier en overtuigingskracht. Maar vooral zijn kwaliteiten als danser zijn natuurlijk van geweldige klasse.

 

Thuis op de bank schenk ik dus maar wat te drinken voor mezelf in, afgebluft door zo’n goede danser. Precies zoals ik zou doen als ik van de dansvloer af zou komen om me vervolgens bij het groepje toekijkers aan de bar te vervoegen.

 

De film An American in Paris is geheel online te bekijken via deze site.

8 reacties op “Dansen in Parijs

  1. Leuk verhaal Jeroen, waarin jijzelf ook een rol speelt:) Dat was en heel bedrag, een half miljoen, in de vijftiger jaren. Loop achter met bloggen door andere bezigheden:))
    Groet, smokey

  2. ing. St Hawk

    Gene Kelly en George Gershwin, zo maken ze ze tegenwoordig niet meer. Waarom niet is mij een raadsel. Eeuwig zonde.
    Maar even tussen ons gezegd en gezwegen: als je je spiegelneuronen op orde hebt kun je van het kijken naar dansende mensen net zo genieten, zo niet meer, dan van het zelf dansen. Ik heb bijvoorbeeld nog nooit gedanst en ben toch niet saai.

  3. kuifje simon

    Das anders dan "twistin’ the night away " …;-)

  4. Maria Trepp

    Ik houd enorm van Gene Kelley en tapdansen. heb ooit tapschoenen gekocht en een cursus gevolgd. Maar niet veel gelegenheid om te oefenen!

  5. Zelfstandig journalist

    Ben nooit een grote fan geweest van al die dansfilms, maar Gershwin heeft onsterfelijke liedjes gecomponeerd.

  6. Leuk Jeroen!
    ik heb zelf Singin’ in the Rain gezien in de bioscoop, waarin ik Gene Kelly, maar ook de andere dansers trouwens, zoals Donald O’Connor en Cyd Charisse, geweldig vond. Inderdaad een van de beste dansers aller tijden. Gelukkig heeft hij in 1952 wel een ere-oscar gekregen: "In appreciation of his versatility as an actor, singer, director and dancer, and specifically for his brilliant achievements in the art of choreography on film." Naar mijn idee volledig terecht.
    Groeten,
    Jonathan

  7. Jeroen de Baaij

    Ja, ik weet dat Kelly een ere oscar heeft gekregen, meer dan terecht inderdaad. Toch blijf ik me erover verbazen dat een film die zo afhankelijk is van een acteur als An American in Paris maar liefst 6 oscars wint zonder dat Kelly zelfs maar genomineerd was.

  8. Zo dansen, dat kunnen natuurlijk alleen de grote sterren. Van genoten en de link naar de film erbij!
    Groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: