Kunst Nieuws

De Burgerij van Manet

Ergens tussen twee hoge gebouwen, een paar straten vanaf de Moulin Rouge, loopt een laantje naar een binnenplaats. Wie de ongelijke stenen van het plaveisel durft te betreden en de tuin weet te bereiken, vindt een beschutte baai van rust in de woelige oceaan die Parijs heet. Een onderdompeling in het rustige leven van het begin 19e eeuwse Parijs.

In deze tuin, waar de vlinders van bloem tot bloem vliegen en de het gefluit van de vogels je oren beroert, staat een pittoresk huisje. Ooit het woonhuis van de Nederlandse kunstschilder Ary Scheffer, tegenwoordig een museumpje met aandacht voor de Romantische stroming in kunst, literatuur en muziek.

Scheffer werd geboren in Dordrecht, maar is in Frankrijk beroemder dan in Nederland. Een groot deel van zijn leven woonde hij in dit kleine huisje en schilderde hij zijn passionele, mystieke werken in het bijbehorende atelier. Ze hangen nu in het Louvre tussen grote namen als David, Ingres en Delacroix.


het musée de la vie romantique

Ik bezocht het witte huisje met de groene kozijnen voor het eerst een paar jaar geleden en sindsdien vind ik het een van de meest aangename musea van de stad. Toen ik dit weekend het laantje naar het museum weer betrad, bedacht ik me hoe dit er twee eeuwen geleden uitzag. Het is nu onvoorstelbaar dat alle omliggende hoogbouw weg zou zijn en er grote tuinen en kleine huisjes voor in de plaats stonden.

Ik weet hoe het gaat. Als klein kind zwaaide ik naar de koeien die in een groot weiland naast onze tuin stonden. Het was een favoriete bezigheid waarin ik zo op kon gaan, dat ik zelfs een keer over de schutting viel die onze tuin van het weiland scheidde. Maar toen kwamen de graafmachines en een paar jaar later stond er een woonwijk met dure huizen.

Gelukkig heeft Ary Scheffer de komst van de graafmachines nooit mee hoeven maken. Ze kwamen pas toen hij al lang overleden was.


le balcon van eduard manet

De groene kozijnen doen me denken aan Le Balcon, een schilderij van Eduard Manet. Een doek waarop 4 mensen staan afgebeeld die behoorden tot die nieuwe burgerij aan het eind van de 19e eeuw. Personen die hun mooiste kleren hebben aangetrokken en zich niet voor elkaar lijken te interesseren. Ze zitten er slechts om gezien te worden en hun verworven rijkdom te tonen.

U moet weten dat de balkons aan de 19e eeuwse huizen er puur voor de sier waren. Het was een dame onwaardig om zich op een balkon te vertonen. Ook het hondje dat op het schilderij is afgebeeld is een teken van weelde. Het houden van een hond als gezelschapsdier was een statussymbool voor de nieuwe burgerij. Het waren deze nieuwe rijken die de grote huizen gingen bewonen die nu het licht uit het tuintje van Ary Scheffer halen.

Kijkend naar het pittoreske huisje vraag ik me af, zou Manet ook terugverlangd hebben naar de oude tijd van de Romantiek?

Meer informatie over Ary Scheffer vind je hier

20 reacties op “De Burgerij van Manet

  1. Prachtig Jeroen en Brel ook natuurlijk:
    De toon met de verkleinwoordjes is in schril contrast met Brel.
    "En ik de superarrogante, ik haal alleen mijn eigen woorden aan";-)

  2. Prachtig Jeroen en Brel ook natuurlijk:
    De toon met de verkleinwoordjes is in schril contrast met Brel.
    "En ik de superarrogante, ik haal alleen mijn eigen woorden aan";-)

  3. Prachtig Jeroen en Brel ook natuurlijk:
    De toon met de verkleinwoordjes is in schril contrast met Brel.
    "En ik de superarrogante, ik haal alleen mijn eigen woorden aan";-)

  4. Prachtig Jeroen en Brel ook natuurlijk:
    De toon met de verkleinwoordjes is in schril contrast met Brel.
    "En ik de superarrogante, ik haal alleen mijn eigen woorden aan";-)

  5. Een beetje veel van het goede zo:-)

  6. Paul Delfgaauw

    Heerlijk blog!
    En fijn om Brel weer te zien en te horen.
    Ben binnenkort in Montferland; ik zal kijken of ik tante Sjaan zie. 😉
    En het museum komt op mijn Parijslijstje.

  7. Mooi blog opgebouwd uit associaties: daar hou ik van! Aanbevolen! (Brel zal ik helaas op een ander tijdstip moeten beluisteren….)

  8. Smokey Robbinson

    Sfeervolle plek, heel sfeervol beschreven.
    De vogels die je oren beroeren", mooi verwoord !
    Ja dat groen van de luiken, nog steeds hetzelfde- maar allermooiste- groen.
    Waarschijnlijk vanwege de frisse lichtinval.
    Ary Scheffer, nog niet eerder van gehoord. Als het kan graag een keer meer.
    En Jacques Brel als toetje. Een blog om van te smullen, Jeroen.

  9. kuifje simon

    Mooi dus !
    Om te onthouden.

  10. Jeroen de Baaij

    Bedankt voor alle leuke reacties!
    Laila, er is maar een brel, daar kan ik niet aan tippen 😉
    Paul, als sjaal er is, doe haar de groeten!
    Solvejg, dank je wel!
    Smokey, ik zal binnenkort eens wat meer vertellen over Ary Scheffer!
    Simon, dank je!

  11. Smokey Robbinson

    Dat zou fantastisch zijn Jeroen! Ary zou trouwens op Montmartre zijn begraven. Dus zijn graf is daar vlakbij.

  12. Jeroen de Baaij

    Ik begrijp uit de reacties dat Ary Scheffer onbekend is en dus zal ik morgen aan hem een bijdrage wijden. Dit stukje was niet gericht op het onder de aandacht brengen van het museum danwel zijn kunst, het ging mij nu puur om de persoonlijke ervaring en associaties. Vandaar dat ik geen schilderij van Scheffer had genomen. Maar wees gerust, morgen haal ik dit even in 😉

  13. Machtig mooi en persoonlijk blog. Ook genoten van Brel en Klaas Dante. Schitterend.
    Groet,

  14. Robert Kruzdlo

    Jeroen je weet het weer mooi te vertellen..
    Groet Robert kruzdlo

  15. Even weer luisteren.
    "tamme zwijnenspul…"
    Dit nummer heb ik heel vaak gedraaid:-)

  16. fred van der wal

    Ik ben er een jaar geleden geweest. Het museum is mooier dan de kunstwerken die er hangen

  17. Jeroen de Baaij

    allen dank voor de leuke reacties!
    Fred, ik ben dit inderdaad wel met je eens, je moet niet naar dit museum gaan met het idee dat je de absolute topstukken van de romantiek gaat zien, toch is de algehele sfeer inclusief achtergrond muziek en theesalon in de tuin wel zeer de moeite!

  18. Pingback: Commotie op de Salon: Le Déjeuner sur L’Herbe | // Vensters

  19. Pingback: Kunstgeschiedenis: Venster op de Romantiek | // Vensters

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: