//
u leest...
Parijs

Deze zitplaats is bestemd voor minder validen


Als het geluid van de aankomende metro het station vult, gebaart Herman dat ik op moet staan. Moeizaam kom ik overeind uit het oranje kuipstoeltje. Herman staat al voor de deur, ongeduldig om naar binnen te gaan. Er lijkt niets veranderd te zijn sinds ons eerste bezoek aan Parijs. Voor Herman tenminste.

Voor mij gaat alles moeizamer. Ik merk het weer als ik de metro instap. Een opstapje van hoogstens 10 centimeter. Vroeger zou ik niet eens opgemerkt hebben dat er een opstapje was. Nu kost het me moeite het te nemen, zelfs met de helpende hand van Herman. Bezorgd kijken zijn blauwe ogen me aan en houdt hij de dringende medereizigers op afstand. 73 jaar oud en nog altijd mijn redder in nood.

Eenmaal binnen kijk ik om me heen, zoekend naar een lege plaats. Maar voor mijn neus wordt de laatste lege stoel ingenomen door een blonde jongedame in een kort rokje. Als ik in mijn tijd in zo’n lapje stof had rondgelopen, was ik het huis niet ingekomen. Maar tijden veranderen.

Ik probeer wat oogcontact te maken met de andere zittenden. Meestal is er dan wel iemand die zo vriendelijk is om op te staan. Vaak zijn het er zelfs twee zodat ook Herman kan gaan zitten. Maar trots op zijn gezondheid als hij is, weigert hij dan plaats te nemen op de stoel, zodat ik meestal alleen blijf zitten. Ik vergeef het hem meteen weer als hij me vervolgens zorgzaam aankijkt.

Maar vandaag zit het me niet mee, want de reizigers blijven stuk voor stuk stoïcijns naar buiten kijken en ontwijken mijn blik. De metro begint te rijden en ik grijp snel naar een stang om me staande te houden. Ik voel dat Herman mijn andere hand grijpt. Even kijk ik hem dankbaar aan en zie zijn vertrouwde blauwe ogen.

En dan opeens remt de metro. Vol in de ankers. Ik probeer mijn gewicht in de strijd te gooien. Maar voel mijn hand van de stang wegglippen en Hermans greep versterken. Maar zelfs Herman kan het niet voorkomen. Ik voel mijn hart in de keel. Ik wil schreeuwen om hulp, maar ik blijf stil. Het is te laat.

Het volgende moment lig ik op de grond en schiet er een pijnscheut vanuit mijn heup door mijn hele been. Meteen staan er drie mensen op en bieden me hun zitplaats aan. Nu wel! Ze komen dichterbij en proberen me overeind te tillen. Maar al bij de eerste beweging van mijn been, schreeuw ik het uit. De pijn is verschrikkelijk. Geschrokken laten de omstanders me los en ik zoek Herman.

Het duurt even voordat ik hem vind. Hij heeft een bleek gezicht en is rechts naast me neergehurkt. Hij vraagt waar ik pijn heb, maar nog voor ik de tijd heb te antwoorden, gaat er weer een enorme pijn door mijn heup. Weer slaak ik een gil. Wie raakte daar mijn voet aan? Herman roept om een dokter.

De metro is ondertussen op het volgende station aangekomen en snel rennen er medereizigers naar buiten. Er wordt hulp gezocht. Het meisje in de minirok kijkt ongeduldig op haar horloge. Maar de metro, die rijdt voorlopig even niet verder. Daar zorgt mijn Herman wel voor.

Reacties

4 gedachtes over “Deze zitplaats is bestemd voor minder validen

  1. Jeroen, dat heb je geweldig geschreven! Vanuit de visie van een oudere dame. Knap!

    Geplaatst door Smokey Robbinson | 1 juli 2009, 23:09
  2. Mooi verteld. Er zijn normaal idd speciale zitplaatsen voor ouderen en invaliden. Nu maar hopen dat het niet een gebroken heup is.
    Groet,

    Geplaatst door pierra | 2 juli 2009, 00:09
  3. Die hufterigheid is er niet alleen in de Parijse metro, overal inet openbaar vervoer. Enkele maanden geleden wat zeventigjarigen hangend in de lussen in de Amsterdamse tram, even verderop een zesjarig jongetje zittend. Ik sprak hem aan, zijn moeder zei: "Ik vind hem nog te jong om te laten staan". Ik antwoordde: "Ik vind die mensen al te oud om ze te laten bungelen".

    Geplaatst door Guus | 2 juli 2009, 14:02
  4. In het begin dacht ik dat het over een hond ging… Het is een dame?
    Wel een mooie schets over het menselijke gedrag in het openbaar vervoer -metro- gebeuren, heer Jeroen, alhoewel het eigenlijk voor alle ‘metroplaatsen’ geldt.

    Geplaatst door Johan HvD | 3 juli 2009, 21:21

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Archief

Like //Vensters op Facebook!

Abonneer je op dit blog en ontvang een e-mailbericht bij elke nieuwe post!

Doe mee met 395 andere volgers

Creative Commons License
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
%d bloggers liken dit: