Uncategorized

California Dreamin'

De plotselinge windvlaag geeft hem een duw in de rug waardoor Philip met mijn volle gewicht tegen de kerkdeur duwt. Het houtwerk slaat met een klap open en hij wordt de kerk binnen gezogen. Philip schrikt ervan en weet net te voorkomen dat hij over de houten drempel struikelt. Het voelt alsof het lege gebouw hongerig is naar bezoekers, nu de kerkbanken steeds leger worden.

Binnen is het aangenaam. Waar de grote pilaren van steen altijd kil en koud op hem overkwamen, geven ze nu een warm en veilig gevoel. Ze houden de wind en de kou buiten. Philip kijkt om zich heen. Vlakbij het altaar loopt een priester en verder is het helemaal leeg. Zachtjes snuit hij zijn neus. Ondanks dat er geen andere bezoekers in het gebouw zijn, wil hij niet teveel lawaai maken.

Bij de volgende windvlaag schiet opnieuw de kerkdeur open. Een man in een lange zwarte jas en een opengeklapte paraplu komt de kerk binnen, gevolgd door een dame. Terwijl  de man de paraplu dichtklapt, sijpelen de regendruppels van zijn jas af. Zijn vrouw probeert ondertussen haar haren te fatsoeneren. Haar handen gaan van voor naar achter, maar er is nauwelijks resultaat van haar inspanningen te zien.

‘Ik heb u hier nog nooit eerder gezien’
Philip voelt zijn hart in zijn keel van schrik. De priester die zojuist nog aan de andere kant van de kerk stond, heeft hem aangesproken. Terwijl Philip omgedraaid naar het echtpaar zat te kijken, moet hij dichterbij zijn gekomen.
De geestelijke moet aan zijn reactie gezien hebben, dat hij schrok.
‘Mijn excuses, het was niet mijn bedoeling u te laten schrikken. Het is misschien vrijpostig om u zo aan te spreken, maar ik heb graag goed contact met mijn parochie, begrijpt u. Bent u misschien onlangs hier naartoe verhuisd?’
Philip had nog altijd geen woord gesproken en zijn schrik werd alleen maar groter. Hij wilde de priester immers niet vertellen dat hij alleen maar kwam schuilen voor het slechte weer.  Een beetje ontwijkend antwoordt hij dan ook:
‘Het is alweer een tijdje geleden.’

Het antwoord blijkt afdoende want de priester wordt afgeleid door het echtpaar dat dichterbij komt. Vanaf de deur loopt er een spoor van druppels achter ze aan. Ze groeten vriendelijk als ze langs lopen en Philip knikt vriendelijk terug. De priester wenst hem nog een prettige middag en besluit een gesprek met het echtpaar te beginnen. Hij loopt verder met ze op, terwijl Philip naar een kerkbank schuifelt.

Nog in de war van het korte en vreemde gesprek met de priester, gaat hij zitten. Hij schuift een beetje over de kerkbank op zoek naar de meest comfortabele houding. Het is stil in de kerk. In de verte klinkt het vallen van de druppels en het suizen van de wind. Af en toe gaat er een dreun door de kerk, als de wind de deur weer doet dichtklappen. Het onderbreekt het gefluister van de priester op de achtergrond.

Philip’s gedachten dwalen af naar zijn ouders die verweg van deze kerk nu hun koffie aan het drinken waren. Hij zag zijn ouderlijk huis voor zich en bedacht zich hoe hij vroeger iedere zondag trouw aan de hand van zijn vader naar de kerk ging. Het gebouw was in zijn herinnering groot en angstaanjagend, maar de laatste keer dat hij er was bleek het eigenlijk een klein kerkje te zijn. Zijn herinnering had alles groter gemaakt.

In het kerkje ontmoette hij ook altijd Jeanine. Het meisje zat bij hem op school, maar sprak hem alleen op zondag als ze de kerk uitkwamen. Op school deed ze alsof hij niet bestond. Op school was hij altijd alleen. Hij was blij als hij na school weer aan de thee zat bij zijn moeder. Met de herinnering kwam ook weer de geur, van de honing die in de thee werd gestopt.

Maar opeens is daar de stem.
‘Dit is geen plek om te slapen, meneer’
De priester staat voor hem en kijkt hem indringend aan. Nog voordat Philip beseft wat er gebeurd is, fluistert hij iets verontschuldigends en zorgt hij dat hij de kerk verlaat. Als de deur achter hem dichtklapt, is hij zijn droom allang weer vergeten.

3 reacties op “California Dreamin'

  1. Smokey Robbinson

    Prettig leesbaar; ik vind dat je verdienstelijk schrijft, Jeroen.
    Keuze van de muziek toepasselijk.
    Ze waren/ zijn goed hè, The Mamas and the Papas.
    groet,
    smokey

  2. Jan Maat

    Beste waarde Jeroen, een bijzondere vertelling. Dromen. Iets dat bij een mens hoort. California, iets dat nu niet direct bij ieder mens hoort…
    Mama Cass was mijn favoriet. Dedicated to the one I love was mijn favoriete nummer…

  3. Jeroen de Baaij

    Mijn excuses voor mijn late reacties hier en op andere plaatsen, het heeft te maken met de afronding van mijn schooljaar hier in Frankrijk.
    Smokey, bedankt voor je compliment, the Mamas en the Papas blijven inderdaad heerlijk!
    Johan, je hebt helemaal gelijk, vandaar ook dat ik het liedje heb geïnterpreteerd als het dromen van die ene mooie plek in je herinnering, of dit nou California is of iets anders, dat maakt niet uit!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: