Reizen

de Wereldtentoonstelling van 1992

Op 20 april 1992 werd in Sevilla de wereldtentoonstelling geopend door de Spaanse koning Juan Carlos. Het is dat jaar precies 500 jaar geleden dat Columbus Amerika ontdekt. Een mooie aanleiding dus voor Spanje om onder de titel “the Birth of a New World” de expo te organiseren. Sevilla was een logische kandidaat omdat Columbus hier namelijk zijn reis begon.

Het hele project zorgde voor nogal wat opschudding in het zuiden van Spanje aangezien Sevilla bepaald geen hypermoderne stad was. Er moest een nieuw vliegveld worden aangelegd, er kwamen vernieuwde snelwegen en een nieuw treinstation met een verbinding met Madrid door middel van een hoge snelheidstrein. Bovendien werden er enkele bruggen over de rivier ‘Guadalquivir’ gebouwd.

Deze bruggen kunnen achteraf benoemd worden als het meest in het oogspringende achterblijfsel van de expositie. Sevilla koos er namelijk voor om geen gebouw te maken als herkenningspunt zoals bijvoorbeeld de Eiffeltoren en het Atomium wel waren. Maar de bruggen zijn stuk voor stuk geweldig ontworpen en steken sierlijk boven de rivier uit.


de bruggen

het tentoonstellingsterrein werd opgebouwd rondom een oud klooster, het monasterio de cartuja. dit 13e eeuwse klooster was in de 19e eeuw gesloten en omgebouwd tot een fabriek voor tegels en porselein. maar in de 20e eeuw was ook deze fabriek gesloten. de spaanse regering besloot om het klooster als centrale punt te nemen van de tentoonstelling in 1992.

De tentoonstelling van 1992 is een goed voorbeeld van de verandering van het concept van de wereldtentoonstellingen. Het wordt minder een plaats om technische vooruitgang te tonen en steeds meer een plek om reclame te maken voor je eigen land. Presentatie is dan ook zeer belangrijk en dat is terug te zien in de ontwerpen van de verschillende paviljoens. De kunst was om de Spaanse hitte op een bijzondere manier te bestrijden.

Het Britse paviljoen probeerde te imponeren met een enorm zeil dat over het gebouw werd gehangen om een ‘oase in de hitte’ te creëren. De Japanners hadden speciaal voor de expo het grootste houten gebouw ter wereld laten bouwen. En wij Nederlanders hadden een gebouw dat  geen buitenmuren maar doeken had die constant met water bespoten werden.

Ook de Spaanse organisatie deed zijn best om verkoeling te bieden. In 1992 presenteerden ze een ‘klimaatbeheersing’ op het hele terrein. Hiervoor werden massa’s met koelwater gebruikt.


het klooster en het nederlandse paviljoen

De wereldtentoonstelling was een onderdeel van een Spaanse strategie om het land op de kaart te zetten als modern en vernieuwend. Zo werden eveneens in 1992 de Olympische spelen in Barcelona georganiseerd waar ook vele moderne faciliteiten werden neergezet. Later kreeg deze strategie een vervolg met de bouw van een moderne wetenschapscampus in Valencia.

De strategie van de Spaanse regering is mooi, maar je kan je vraagtekens plaatsen bij het succes hiervan. Als je immers nu het terrein van de expo in Sevilla bezoekt, zul je zien dat het een beetje triest bij ligt. Een deel van het terrein is nu pretpark en in het voormalige klooster zit nu een museum dat nauwelijks bezocht wordt.

De rest is een soort bedrijventerrein geworden en daar is het lastig om alle gebouwen bezet te houden. Daarom is een deel van de gebouwen tegenwoordig in gebruik als kantoorruimtes voor de regionale overheid en de technische universiteit. Toch was de wereldtentoonstelling in 1992 een groot succes met 42 miljoen bezoekers. Zo’n groot succes zelfs dat Spanje zich opnieuw kandidaat stelde en in 2008 in Zaragoza weer een expo organiseerde!

12 reacties op “de Wereldtentoonstelling van 1992

  1. Als je immers nu het terrein van de expo in Sevilla bezoekt, zul je zien dat het een beetje triest bij ligt. Een deel van het terrein is nu pretpark en in het voormalige klooster zit nu een museum dat nauwelijks bezocht wordt.’
    Ontzettend jammer

  2. Jeroen de Baaij

    Inderdaad erg jammer, Paco.
    Het is een museum voor moderne kunst tegenwoordig en ik liep toen ik er was helemaal alleen door de gangen. De tentoonstellingen waren erg de moeite waard.
    Kosten waren slechts 3.01 waarbij mij werd verzocht om ook de ene cent echt af te rekenen!

  3. Aad Verbaast

    Ik heb de keer dat ik in Sevilla was het terrein maar links laten liggen. Als ik het zo lees hoef ik daar geen spijt van te hebben?

  4. Jeroen de Baaij

    Het terrein van het tentoonstelling zelf vond ik er verlaten bijliggen, er hing een beetje de sfeer van vergane glorie, dus daar heb je inderdaad weinig aan gemist.
    Het oude klooster daarentegen vond ik wel de moeite waard!

  5. Sevilla heeft nog wel de klank en naam van de expositie voor mij. Interessant om te lezen dit.
    Hartelijke groet, Coby

  6. Tegenwind

    Interessante info.
    Onthutsend als je het in 1992 gezien hebt.
    Maar gelukkig zijn er de bruggen nog.

  7. Johan HvD

    Eerlijk gezegd, waarde Jeroen, kan ik mij van de tentoonstelling niets herinneren. Wellicht omdat ik toen hele andere zaken en dingen aan het hoofd had.
    Maar ach, soms heeft een mens geheugengaten.
    Was toen niet het lied ‘Barcelona’ een hit, gezongen door Farrokh Bulsara en Montserrat Caballé Montserrat?
    Dan is dat het enige wat ik er van af weet…Reactie is geredigeerd

  8. aparte terreinen zijn dat toch. van sevilla wist ik het niet.
    wel in valencia bezocht, wat een contrast met de oude stad.

  9. kuifje simon

    Jeroen, op 1 of andere manier moet ik denken aan het "Stad der Wonderen" over Barcelona als Olympische stad; naam schrijver ???? ff kwijt.

  10. Jeroen de Baaij

    bedankt weer voor alle reacties, het prachtig om al jullie associaties te horen.
    Tegenwind, jij bent er dus geweest in 1992? Het moet bijzonder zijn geweest om er rond te lopen. Wat vond jij er toen van?
    Johan, Barcelona is uit 1987, maar werd in 1992 inderdaad opnieuw uitgebracht om toen pas een hit te worden, zo leert wikipedia mij! ik moest het ook opzoeken 😉
    Lebonton, in Valencia ben ik helaas nog nooit geweest, ik heb veel Spaanse steden gezien maar die staat nog op mijn lijstje!
    Simon, de schrijver is waarschijnlijk Eduardo Mendoza? Al moest ik ook die opzoeken 😉 Ik ken het boek niet, maar ik begrijp uit je woorden dat het een aanrader is?

  11. Johan HvD

    Oh… 😉

  12. kuifje simon

    Jeroen, inderdaad Mendoza en tevens een aanrader (vind ik)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: