//
u leest...
Tentoonstellingen

Warhol in Twee Verdiepingen

Als ik om half acht ‘s avonds aankom bij het Grand Palais, kan ik meteen doorlopen naar de kassa. Ik ben blijkbaar maar één van de weinigen die gebruik maakt van de ruime openingstijden die tegenwoordig gehanteerd worden. Het Grand Palais is bij tentoonstellingen namelijk dagelijks geopend tot 22.00.

Binnen een mum van tijd sta ik dan ook in de eerste zaal van de tentoonstelling van Andy Warhol’s portretkunst en kijk ik recht in de ogen van Marilyn Monroe. Dat blijft natuurlijk toch hét schilderij waarmee Andy Warhol zijn portretten op de kaart heeft gezet. Het markeert het begin van duizenden portretten en tevens het begin van de tentoonstelling van 250 van deze portretten in Parijs.

36 keer Ethel Scull

In de tweede zaal kom ik de 36 portretten van Ethel Scull tegen. Dit werk is ondertussen bij iedereen in Parijs bekend, want dit hangt in posters door de hele stad ter aankondiging van de expositie. Toch werd ik totaal overdonderd door deze compositie en het vreemde is dat ik u niet kan uitleggen waarom. Ik heb in ieder geval heel lang voor de doeken stil gestaan en me verbaasd over het spel tussen de kleuren en de afbeeldingen.

Toen ik me toch wist los te maken van dit werk en verder liep, kwam ik meteen weer zo’n hoogtepunt tegen. Namelijk 24 beeldschermen met hierop filmpjes met poserende bekende Amerikanen die tegelijkertijd worden afgespeeld. Er ontstaat een fascinerend geheel waarin je nauwelijks weet waar je moet kijken.

De volgende zaal is helemaal gewijd aan Warhol’s portretten van Mao. De zaal is behangen met passend Mao behang, uiteraard ook ontworpen door Warhol. De schilderijen in deze ruimte zijn gemaakt in verschillende kleuren, waardoor goed zichtbaar wordt wat het effect van kleur is op de afbeelding. De ene kleur lijkt Mao heel streng, terwijl dezelfde afbeelding in een andere kleur juist verlegen overkomt.


marilyn monroe en mao geportretteerd door andy warhol

Ook de wijze waarop Mao’s foto is overgebracht op het doek kan een doek enorm beïnvloeden. Als dit bijvoorbeeld veel dikker is gedaan, lijkt het soms net of Mao een baard heeft. Hoogtepunt in deze zaal is een vijf meter hoog portret van Mao. Op de website van het Grand Palais is te zien hoe dit doek dubbelgevouwen vervoerd is (op deze pagina).

Hierna volgt een zaal met de eerste werken die Andy Warhol in opdracht maakte. Dan wacht de trap naar de eerste verdieping. Achteraf gezien had ik op dit punt door een nooduitgang naar buiten moeten lopen. Als ik dat had gedaan had ik immers het gevoel gehad een prachtige tentoonstelling te hebben gezien van een revolutionaire kunstenaar.


warhol’s portretten van basquiat en lenin

Maar dat deed ik dus niet en dus wachtte mij nog een verdieping vol met talloze portretten die allemaal herhaling zijn van hetzelfde kunstje. Het objectief van de tentoonstelling verandert van kunst bekijken in bekende mensen herkennen. Af en toe zit er nog wel iets leuks tussen zoals het rode portret van Lenin of het wit-zwarte van Jean Michel Basquiat, maar het gros van de werken is niet meer bijzonder.

Daarmee toont de tentoonstelling wel precies wat de carrière van Andy Warhol typeert. Namelijk het vernieuwende wat hij bracht in de jaren 60, dat langzaam verandert in het uitmelken van dit trucje vanaf de jaren 70. De beveiliging van het Grand Palais zal wel niet blij met mij zijn, maar toch raad ik u aan om halverwege de expositie de nooduitgang naar buiten te nemen!

De Grote  Wereld van Andy Warhol is nog tot en met 13 juli 2009 te zien in het Grand Pälais te Parijs.

Reacties

12 gedachtes over “Warhol in Twee Verdiepingen

  1. (alias voor Theodorus, die op retraite is)
    Van 16 t/m 25 mei ben ik in Parijs.
    Ik heb al museum André Jacquemart en nu ook Grand Palais op m’n lijstje.
    PS. Het portret van Mao is eigenlijk te flatteus. In zijn biografie gelezen dat het een onapetijtelijke man was, die b.v. nooit z’n tanden poetste.

    Geplaatst door Islomaan | 6 april 2009, 19:55
  2. Warhol is erg moeilijk te duiden, vind ik.
    Al die kleuren, al die herhalingen en al die kunst in het banale getrokken.
    Overload of exposure, het grote niets, dáár gaat Warhol volgens mij over en daar heb je die tweede verdieping ook voor nodig.
    In het Stedelijk Museum heb ik ook mijn ogen uitgekeken naar de time capsules, prachtig gevulde kasten vol met rommel dat Andy tot kunst verhief.

    Geplaatst door Jezzebel | 6 april 2009, 20:05
  3. Hoofd erbij 🙂

    Geplaatst door Jezzebel | 6 april 2009, 20:06
  4. boeiende beschouwing, Parijs is echter ver..
    maar kom ik in de buurt, dan neem ik de nooduitgang.

    Geplaatst door jacob hesseling | 6 april 2009, 21:44
  5. Voor mij is Warhol sterk verbonden met Lou Reed en Velvet Underground. Ik heb ook de CD Songs for Drella, een aanrader. In een ver verleden heb ik ook nog een blog geschreven over Warhol en Copyright. Ik zal de link effe opzoeken.

    Geplaatst door Meneer Opinie | 7 april 2009, 06:52
  6. http://www.volkskrantblog.nl/bericht/39360 is tie, hoewel het meer gaat over plagiaat en citaat, maar ook dat is een belangrijk onderdeel van Warhol’s werk, denk ik. Een van mijn vroegere knutselarijtjes. En zwaar ondergewaardeerd als je het mij vraagt 🙂

    Geplaatst door Meneer Opinie | 7 april 2009, 07:08
  7. Staat mij bij deze al gezien te hebben

    Geplaatst door paco | 7 april 2009, 10:41
  8. Mooi blog weer, ook al ben ik niet zo’n fan van Warhol..

    Geplaatst door Aad Verbaast | 7 april 2009, 12:53
  9. Andy Warhol&http://nl.wikipedia.org/wiki/Nico_%28Christa_P%C3%A4ffgen%29, zijn http://smironne.free.fr/NICO/IMAGES/chdvd.jpg, Chelsea Girl.
    Toch lijkt mij ook de tweede verdieping interessant, Jeroen. Je hebt wel gelijk, het is alles het (levens)werk van meneer Warhol.
    Interessante en lerende bijdrage, Jeroen!Reactie is geredigeerd

    Geplaatst door Johan HvD | 7 april 2009, 16:43
  10. mooi verslag over boeiend werk!

    Geplaatst door koen | 7 april 2009, 17:14
  11. Mag ik u allen weer bedanken voor uw reacties, het is leuk om te lezen hoe iedereen over Warhol denkt.
    Het blijft ook een leuke discussie of die tweede verdieping nou nodig is of niet.
    Persoonlijk blijf ik bij mijn standpunt dat dit vooral geld verdienen is. Ik snap ook best interpretatie dat dit de banaliteit van de kunst is, maar volgens mij zit dit meer in de keuze van zijn onderwerpen en zijn technieken.
    Extra dank overigens voor de gegeven links van Meneer Opinie en Johan, ik heb met plezier gelezen! Persoonloijk houd ik ook wel van de muziek van de Velvet Underground, mijn laatste treinreis naar Nederland werd ik nog door deze muziek begeleid 😉

    Geplaatst door Jeroen de Baaij | 7 april 2009, 21:22
  12. Ik kom net van de tentoonstelling "Von Marilyn bis Mao" van Andy Warhol in Oldenburg, zie vandaag mijn blog.

    Geplaatst door klaas @ (weblog delfzijl e.o.) | 24 april 2009, 23:57

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Archief

Like //Vensters op Facebook!

Abonneer je op dit blog en ontvang een e-mailbericht bij elke nieuwe post!

Doe mee met 394 andere volgers

Creative Commons License
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
%d bloggers liken dit: