//
u leest...
Parijs

De Parijse Lente is begonnen!

Nu de zon weer achter de wolken tevoorschijn komt en met zijn stralen de mensen uit de huizen jaagt, word ook ik uit het mijn muffige winterhok gesleurd. De ramen worden wijd open gezet om het voorjaar binnen te laten en zelf trek ik er op uit met onder arm ‘de Vreemdeling’ van Albert Camus. Ik zoek de zon op in de parken van het 15e arrondissement!Ik stap uit de metro bij Balard en wandel richting het Parc André Citroen.

Onderweg haal ik bij een bakker nog twee croissants. Al etend kom ik het park binnen en kijk rustig om me heen. Ik tref een modern park met kassen, waterpartijtjes en veel gras. Het is een modern park dat in 1992 is aangelegd een de rand van de Seine.Op de achtergrond rijdt de RER voorbij als ik mijn boek open sla. Ik heb een mooi plekje gevonden in de volle zon, maar toch afgeschermd van de wind. Ik heb mijn jas uitgedaan en geniet van de rust om me heen. Zachtjes hoor ik het water naar beneden kabbelen en als ik naar links kijk zie ik de oude van dagen op bankjes tussen de narcissen zitten. Het is waarlijk lente.

Ondertussen lees ik over de begrafenis van de moeder van de hoofdpersoon en zijn ontmoeting met de jeugdliefde. Het boek heeft me snel te pakken. Als hij vervolgens een moord pleegt, leg ik het boek neer. De onverwachte wending in het verhaal maakt me onrustig en dus besluit ik op te stappen. Als ik het park verlaat zie ik de luchtballon vanwaar je uitzicht hebt over Parijs opstijgen en rijdt er opnieuw een RER trein langs.

Ikzelf besluit tramlijn 3 te nemen om een tweede park binnen het arrondissement te bezoeken. De tram vervoert me langs het Franse ministerie van defensie en het grote Parijse expositie terrein. Bij Georges Brassens stap ik uit de tram en loop naar het park met dezelfde naam.

Het is druk in het park, moeders met kinderen hebben bezit genomen van het gras en de speeltuin en op de bankjes dommelen de ouderen weg in de voorjaarszon. Een enkele vijftiger komt zwetend langs gerend in een vooraf verloren strijd die hij voert tegen het onvermijdelijke buikje. Een enkele student steekt een sigaret op en laat zich achterover in het gras vallen. Ook hier is het lente.

Het Park George Brassens is een stuk kleiner dan het eerder bezochte Parc André Citroën. De grasvelden zijn hier spaarzaam, maar toch weet ik een plekje te vinden aan de rand van het park. Opnieuw sla ik mijn boek open en begin te lezen over het onvermijdelijk proces dat op de moord volgde. Af en toe wordt mijn concentratie verstoord door rondrennende kinderen. Lachend kijk ik ze na en lees ik verder.

Reacties

Een gedachte over “De Parijse Lente is begonnen!

  1. Een mooie integere lente-beschrijving, waarde mijnheer Jeroen!

    Geplaatst door JohanHvD | 20 maart 2009, 20:42

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Archief

Like //Vensters op Facebook!

Abonneer je op dit blog en ontvang een e-mailbericht bij elke nieuwe post!

Doe mee met 403 andere volgers

Creative Commons License
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
%d bloggers liken dit: