//
u leest...
Onder de Loep

Illusie of Werkelijkheid? – Duane Hanson’s Museum Gard

Bij het kijken naar de Museum Bewaker van Duane Hanson schiet me één vraag te binnen: Hoeveel bezoekers zullen al langs dit beeld zijn langsgelopen zonder dat ze doorhadden dat het een beeld was? Beveiligingsmensen zijn immers heel normaal geworden in de musea en dit beeld is zo levensecht dat het nauwelijks te onderscheiden valt van een echte bewaker.

Het is het visitekaartje van Duane Hanson. Deze in Amerika geboren kunstenaar heeft tientallen levensechte sculpturen gemaakt van allerlei mensen uit de Amerikaanse samenleving. Zijn beelden zijn gemaakt van glasvezels en polyester dat wordt gegoten in een gipsen mal. Bij de aankleding van de beelden gebruikt hij echte kleren en rekwisieten.

Het beeld ‘Museum Guard’ staat in het Nelson-Atkins Museum of Art in Kansas City en heeft dezelfde kleding aan als de beveiligers in de tijd dat het beeld geplaatst werd (1975). Ook de batch die hij draagt is echt. Voor het hoofd van de bewaker heeft een oom van Hanson model gestaan.

Volgens een anekdote over een overzichtstentoonstelling van Hanson’s werk, werden ’s avonds bij het sluiten van het museum alle beelden van Hanson even aangeraakt om te controleren dat het echt beelden waren en dat er dus geen bezoekers achterbleven in de zaal. Of het echt waar is, weet ik natuurlijk niet, maar je zou het je kunnen voorstellen.

hyperrrealisme
Het werk van Hanson is onderdeel van het Hyperrealisme, een stroming die ook wel Fotorealisme wordt genoemd. In deze stroming worden mensen met een ongelooflijke precisie geportretteerd. Bekende voorbeelden zijn de schilderijen van Chuck Close (links). Ieder detail is zichtbaar en hierdoor wordt de toeschouwer op het verkeerde been gezet. De schilderijen zijn zo precies dat het foto’s zouden kunnen zijn en de beelden zouden echte mensen kunnen zijn.

Duane Hanson is erg beïnvloed in zijn werk door de Pop-Art beeldhouwer George Segal. Ook Segal gebruikte namelijk Amerikanen uit het dagelijks leven als onderwerp van zijn werken. Bovendien werkte Segal ook met mallen van gips. Rechtsboven staat bijvoorbeeld een beeldengroep van Segal afgebeeld, waarop busreizigers te zien zijn. Segal maakte geen gebruik van hyperrealisme, maar probeert zijn werken juist iets melancholisch mee te geven.

invloed
De beelden van Duane Hanson hebben onder meer invloed gehad op het werk van Jeff Koons. Ook Koons maakt levensgrote beelden in wisselende technieken, waaronder ook glasvezel en polyester. Koons gaat terug op de inspiratiebron van Hanson, namelijk de Pop-Art. Hij haalt figuren uit de maatschappij en de media en hij beeldt deze op een kitsche wijze af. Een bekend voorbeeld is zijn Pink Panther (links) van Porselein.

Een andere kunstenaar die gebruik maakt van het Hyperrealisme, is Gottfried Helnwein. Hij gebruikt dezelfde precisie die we kennen uit het werk van Hanson en Close, maar geeft hier vervolgens een surrealistische wending aan. Als we kijken naar zijn L.A. Confidential (rechts) zien we de levensechtheid gecombineerd met Donald Duck, die dus bepaald niet echt is. Helnwein gebruikt verschillende technieken en combineerd vaak foto’s met schilderkunst.

Alle afbeeldingen in dit artikel zijn met één muisklik de vergroten. The Museum Guard van Duane Hanson is te zien in het Nelson-Atkins Museum of Art in Kansas City. Het zelfportret van Chuck Close hangt in het Walker Art Center, Minneapolis en de Bus Riders van Segal staan in Hirshhorn Museum in Washington DC. Er bestaan drie exemplaren van Jeff Koon’s Pink Panther waarvan er één te zien is in het Museum of Modern Art in New York. De eigenaar van L.A. Confidential van Helnwein is mij op dit moment niet bekend.

Blikvangers.005 In de serie ‘Onder de Loep’ staat steeds een kunstwerk centraal en wordt gekeken naar de positie van dit werk in de kunstgeschiedenis. Leer meer over deze topwerken en waarom ze zoveel invloed hebben gehad. Hier vind je het overzicht van alle bijdragen: Onder de Loep.

Reacties

11 gedachtes over “Illusie of Werkelijkheid? – Duane Hanson’s Museum Gard

  1. Spreekt mij wel aan, eerlijk gezegd

    Geplaatst door paco painter | 1 maart 2009, 09:29
  2. Daar ben ik blij om Paco! Ikzelf zou nog weleens een overzichtstentoonstelling van Hanson willen zien

    Geplaatst door Jeroen de Baaij | 1 maart 2009, 11:21
  3. Errrg leuk

    Geplaatst door maria | 1 maart 2009, 11:43
  4. Ja, genieten. 🙂

    Geplaatst door Jezzebel | 1 maart 2009, 12:51
  5. Op deze zondagmiddag heerlijk leesvoer. Je blijft boeien zonder te vermoeien.

    Geplaatst door Theodorus | 1 maart 2009, 15:09
  6. Zoals meneer Th Kla reeds zegt, waarde heer Jeroen, blijft ge steeds boeien zonder te vermoeien, iets dat nu niet direct van meneer Th Kla gezegd kan worden! 😉
    Maar goed, neemt u mij niet kwalijk voor deze onderbreking, monsieur Jerôme, het beeld van de witte busreismensen van Segal zou ik direct willen hebben! Kunt u het voor mij bestellen?
    Jef Koons, ja ook mooi, zijn koe met kinderen, of hoe dat beeld heet, heeft lang geleden een tijd in het Stedelijk gestaan, dacht ik, het is alweer geruime geleden.
    Met verontschuldigde groet,
    CCReactie is geredigeerd

    Geplaatst door Chapeau Claque | 1 maart 2009, 20:50
  7. Mooi en bedankt voor de heldere beschrijving erbij.

    Geplaatst door martin | 1 maart 2009, 21:14
  8. Interessant, speciaal, creatief, modern, kortom helemaal mijn dada! Jeff Koons was verleden jaar in Parijs te zien, helaas gemist.Reactie is geredigeerd

    Geplaatst door Annelies | 1 maart 2009, 23:28
  9. Bedankt voor al jullie reacties, het is heerlijk om de afgelopen dagen zoveel nieuwe gezichten te begroeten!
    Meneer Johan, heeft u wel ruimte voor dat prachtige beeld van Segal? Eigenlijk moet er dan namelijk ook een tweede beeld bij, dat van de bus chauffeur:http://us.st12.yimg.com/us.st.yimg.com/I/yhst-56299508002466_2042_62899897
    Annelies, er was inderdaad een prachtige tentoonstelling van Koons in Versailles. Ik heb deze wel mogen bezoeken en erg genoten van het contrast tussen het barokke paleis en het kitsche van Koons.

    Geplaatst door Jeroen de Baaij | 2 maart 2009, 09:11
  10. Neen, mijnheer Jeroen, haha, mijn ruimte is beperkt. Ik zou dan een muur dienen te verwijderen of iets dergelijks, tenzij ik de beelden zou gebruiken als meubilair…
    Maar, mijn dank voor de door u gegeven verwijzing! Ik heb er van genoten!

    Geplaatst door Chapeau Claque | 2 maart 2009, 13:49

Trackbacks/Pingbacks

  1. Pingback: 3 miljoen euro voor Scheringa collectie « // Vensters - 18 september 2012

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Archief

Like //Vensters op Facebook!

Abonneer je op dit blog en ontvang een e-mailbericht bij elke nieuwe post!

Doe mee met 416 andere volgers

Creative Commons License
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
%d bloggers liken dit: