Parijs

de Legende van de Pont Marie


Midden op de brug bleef ik stilstaan en keek naar de mensen om me heen. Na dagen van regen en wind had de zon vandaag iedereen naar buiten gelokt. Er liep een jonge moeder langs met een lege kinderwagen en aan haar hand een eigenwijze peuter. Aan de overkant van de straat veegde een gemeentewerker de stoep, die mij vriendelijk toeknikte.

Ook de toeristenboten op de Seine deden goede zaken vandaag. De daken van de vaartuigen waren gevuld met mensen die vanaf het water de stad bekeken. Een kleine jongen met krullend blond haar zwaaide me toe. Even twijfelde ik, maar zwaaide toen terug. Een lach verscheem op zijn gezicht en hij tikte zijn moeder aan. Vrolijk keek ook zij mijn kant uit.

Aan de rand van het water klapte een boekverkoper een groene klep open en zijn handeltje kwam tevoorschijn. De eerste klant bleef al bij hem staan en begon tussen de boeken te neuzen. Ondertussen graaide ik naar de euromunt in mijn broekzak en haalde hem voorzichtig tevoorschijn. De weerspiegeling van de zon op het metaal gleed over mijn gezicht.

Ik zou de munt over mijn schouder de Seine in moeten gooien en tegelijkertijd een wens moeten doen, zo verhaalde de legende. Succes was gegarandeerd. Een zacht briesje gleed door mijn haren en ik keek onwennig om me heen. Ik had niet de behoefte aan pottenkijkers op dit moment.

Ik begon me opeens af te vragen of een euro wel genoeg was. Alsof ik geen twee euro over zou hebben voor mijn wens. Bang als ik ben om als typische Hollander versleten te worden, greep ik weer in mijn zak en verwisselde de munt voor een exemplaar met de waarde van 2 euro. Tevreden keek ik uit over het water. Ik mocht dan wel wanhopig zijn, ik was geen krent.

Met samengeknepen ogen tegen het zonlicht, dacht ik er nog eens over na. Toen ik hier naar toe kwam lopen, was ik van overtuigd dat ik het gewoon moest proberen. Niet geschoten was altijd mis en ik deed er niemand kwaad mee. Maar nu ik hier stond, begon ik toch wel sterk te twijfelen. Het was toch een beetje een gek gezicht, zeker omdat er steeds mensen op de brug waren.

Er kwam een man aangelopen met een winkelwagentje dat gevuld was met kranten, een viezige slaapzak en wat lege flessen. Bovendien was de winkelwagen via een kort touw verbonden met een grote hond. Ik kon niet bepalen of de man de winkelwagen duwde of dat het gevaarte werd voortgetrokken door de hond. Kwispelend kwam het beest aangelopen en besnuffelde mijn schoenen.

Opeens vastberaden, groette ik de man. In zijn vuile gezicht twinkelde twee opgewekte ogen, wachtend op wat ik zeggen zou. Ik graaide in mijn broekzak naar de euromunt en gaf deze samen met de twee euromunt uit mijn hand aan de man. Met een slissende stem begon hij me meteen op allerlei manieren te bedanken. Het stak zijn hand uit en ik voelde de grove huid langs mijn vingers schuren. De hond werd ongeduldig en trok de winkelwagen weer verder.

Tevreden keek ik weer uit over de Seine. Er voer opnieuw een toeristenboot langs en weer zat er op het dak een jongetje. Hij had donkerbruine haren en een rood petje uitdagend scheef op zijn hoofd staan. Hij zag me op de brug staan en deze keer begon ik te zwaaien. Het ventje keek onzeker om zich heen en kroop weg achter de rug van zijn moeder die naast hem zat. Lachend liep ik weg richting de Notre Dame.

7 reacties op “de Legende van de Pont Marie

  1. kuifje simon

    Twort lente en het begint op de Pont Marie.

  2. Allerzielen1985

    Mooi! Maar ja, als je echt geluk wilt, moet je misschien geen geld in het water gooien, maar jezelf – de eindeloze, blauwe vergetelheid, waar Nietzsche al over dicht…

  3. paco painter

    Mooi geschreven

  4. Een mooie gedachte beschreven, Monsieur Jerôme!
    In mijn grote witte Kijkbol zie ik nu Monsieur Jerôme als trotse Pa, zich met de krullende kleine achter de kinderwagen voortbewegen… ;))

  5. amelie.pardouze

    Een erg fijn verhaal, Jeroen, gelukkig gaf je je geld aan die zwerver, anders had je nog een blauwe plek in dat jochie gegooid. Het gebeurt allemaal op de Pont Marie dus…!

  6. Jeroen de Baaij

    Coucou,
    Bedankt voor alle reacties hierboven!
    Meneer Johan, ik ben benieuwd naar uw kijkbol, want ik zie uw voorspelling nog niet zo snel gebeuren 😉

  7. Mooie jeroen de Baaij! En wie goed doet ook goed ontmoet!
    Le Pont Marie, je me souviens:)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: