//
u leest...
Uncategorized

Van Dalen & de Dochter – Stravinsky

fotode discussie hing al dagen boven de tafel, maar zijn dochter had het onderwerp steeds afgehouden. van dalen wist ook wel dat ze dat deed omdat ze geen zin had, maar hij zag er zelf tegenop om alleen te gaan. de vorige keer was hij ook alleen gegaan en had hij het gevoel gehad dat de hele zaal hem aankeek met medelijden. bovendien had ze half toegezegd om te gaan toen hij de kaartjes kocht.
‘Ga je nou mee vanavond, of niet?’, verzuchtte hij.
Zijn dochter deed alsof ze hem niet hoorde en schonk hem een kopje thee in. Van Dalen had geen behoefte om de zin nog eens te herhalen, waardoor de vraag net zo goed niet gesteld had kunnen worden. Ze vertrok naar de keuken, maar kwam terug met een potje honing.
‘Ik dacht dat je dat wel lekker zou vinden.’
Van Dalen was verrast door dit gebaar. Op slag was hij het onderwerp vergeten en lachte hij haar dankbaar toe. ‘Dat gaf je moeder me ook altijd.’

Er viel een stilte, waarbij Van Dalen terug dacht aan de tijd dat hij nog gelukkig was met Joanna, zijn ex-vrouw. Ondertussen was dat al 20 jaar geleden, maar de geur en de smaak van de honing haalde herinneringen bij hem naar boven. Hij moest denken aan de zondagochtenden samen in bed, die meestal ver in de zondagmiddag eindigden.
Pas zodra de thee opgedronken was en zijn gedachten waren aanbeland bij de scheiding en het gevecht dat hij had gevoerd voor de voogdij over zijn dochter, kwam hij een beetje uit zijn trans. Zijn dochter was ondertussen begonnen met de voorbereidingen voor het eten.
‘Ik zou het wel leuk vinden als je mee gaat.’, riep hij naar de keuken.
Deze keer kwam er wel reactie.
‘En ik zou het leuk vinden als je eens wat aan die muizen in de schuur zou doen.’
Gelaten trok Van Dalen zijn jas aan en liep naar de schuur. Hij had inderdaad beloofd muizenvallen te zetten. Er stond voer voor het konijn, Cuwaert, opgeslagen in het schuurtje en de muizen waren daarop afgekomen. Van Dalen had al doosjes met muizengif gekocht, maar was er nog niet aan toegekomen ze klaar te zetten.

Tijdens het eten kwam het toch tot een gesprek. Van Dalen had alle troeven in handen, nu ook de muizenvallen in de schuur stonden.
‘Ik denk echt dat je het leuk vindt. Renard is mijn favoriete werk van Stravinsky.’
‘Ik weet het.’, antwoordde terwijl ze naar haar eten keek.
‘We hebben al zolang samen niks meer gedaan.‘
‘Ik weet het.’, ze keek nog steeds niet op.
‘Dus?’, vroeg Van Dalen.
Zijn dochter keek hem aan.
‘Ik ga wel mee.’

Twee uur later stonden ze voor het theater en hoorde Van Dalen opeens een gil. Het bleek een oude vriendin van zijn dochter en de twee raakten meteen hevig in gesprek. Van Dalen liet ze praten en deed alsof hij heel druk was met zijn mobiele telefoon. Niet omdat hij interessant wilde lijken, maar vooral omdat hij geen zin had zich in het gesprek te mengen. Hij wilde gewoon naar binnen. Het begon koud te worden.
Toen hij voor de derde keer alle vier de sms’jes in zijn inbox gelezen had, keek hij op zijn horloge. Het was tijd om naar binnen te gaan, anders zou de opera al beginnen.
‘We moeten naar binnen, anders zijn we te laat.’, zei hij dan ook tegen zijn dochter.
‘Julie vraagt of ik mee ga om wat te drinken.’, antwoordde ze. Van Dalen hoorde het niet.
‘Ik vind het zo vervelend om de laat binnen te komen.’, ging hij verder.
‘We hebben elkaar al zolang niet meer gezien.’
‘Mensen zijn altijd zo kribbig als ze moeten opstaan.’
‘Dus we hebben heel wat te bespreken.’, verklaarde zijn dochter.
‘Ga je mee?’, vroeg Van Dalen.
‘Ja, ik ga mee.’, antwoordde zijn dochter op de vragende blik van Julie.
‘Mooi zo.’, zei hij.
Tevreden draaide hij  zich om en liep naar binnen. Hij ging er vanuit dat zijn dochter vlak achter hem liep. Maar zijn dochter was de andere kant op gelopen met een lach op haar gezicht. Van Dalen merkte pas binnen dat hij alleen was. Opeens voelde hij zich van alle kanten bekeken.

Reacties

4 gedachtes over “Van Dalen & de Dochter – Stravinsky

  1. heeft u al een uitgever? geweldig!

    Geplaatst door L | 25 januari 2009, 00:18
  2. @ L
    Bedankt voor je compliment!
    Ik heb overigens geen uitgever 😉

    Geplaatst door Jeroen de Baaij | 25 januari 2009, 01:18
  3. Die Van Dalen toch. Ik benijd zijn dochter niet: Theodor Adorno was werkelijk vernietigend over de muziek van Igor in zijn Philosophie der Neue Musik 😉

    Geplaatst door Allerzielen1985 | 31 januari 2009, 00:13
  4. Je zet de relatie tussen die twee goed neer, Jeroen, ik voel de afstand en de rebellie van de dochter naar de (continue?) aanwezigheid van haar vader. Je vader opdragen om muizen uit te gaan roeien…ongezonde verhouding…

    Geplaatst door amelie.pardouze | 8 februari 2009, 09:58

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Archief

Like //Vensters op Facebook!

Abonneer je op dit blog en ontvang een e-mailbericht bij elke nieuwe post!

Doe mee met 384 andere volgers

Creative Commons License
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
%d bloggers liken dit: