Uncategorized

Van Dalen & de Dochter – Verlies

fotobij het openen van de voordeur trilden zijn handen een beetje. ze waren ijskoud. hij had ook handschoenen aanmoeten trekken. van dalen zag ze op de verwarming liggen toen hij binnenkwam. snel hing hij zijn jas aan de kapstok en liep de woonkamer binnen.

‘Ze is haar been verloren.’
Van Dalen keek om. In de donkerbruine leren fauteuil waaruit hij iedere avond het journaal bekeek, zat een man. De man leek niet te hebben opgemerkt dat Van Dalen was binnengekomen en praatte gewoon verder.
‘De tous les éléments de l’économie politique…’
Hij sprak dus blijkbaar ook Frans. Het was een vreemd gezicht. De man had afgedragen kleren die ooit heel duur moesten zijn geweest. Zijn haar was grijs, zijn gezicht ongeschoren en hij had een doosje lucifers in zijn handen. Ondertussen zat hij te praten terwijl er buiten hem en Van Dalen niemand in de kamer was.
Van Dalen vermoedde dat zijn dochter iets met de man te maken had en ging meteen op zoek.

Hij trof haar in de keuken met een mok in haar handen.
‘Wat doet die man in mijn stoel?’
‘Hoi paps, goede dag gehad?’, zei ze onverstoorbaar, terwijl ze koffie inschonk.
‘Wat doet die man in mijn stoel?’
‘Even warm worden.’, zei ze op een luchtige toon. Met de mok vol koffie in haar handen, liep ze de woonkamer in. Van Dalen ging haar achterna.
De man was in de kamer begonnen met het opsteken van de lucifers. Hij hield ze dicht bij zijn hoofd en liet ze branden tot het vuur zijn vingers raakte. Zijn vingers hadden dan ook al een zwarte laag gekregen.
‘Zo vond ik hem op straat.’, zei ze tegen Van Dalen. ‘Hij probeert zich op te warmen aan het vuur.’
Ze zette de mok voor de man op tafel en nam hem de lucifers af.
‘De Korthals XV is een statige auto.’, zei de man zonder op te kijken.
Van Dalen begon het gebazel al moe te worden, maar zijn dochter bleef uiterst vriendelijk.
‘O ja? Maar nu moet u eerst even uw koffie opdrinken hoor!’
‘Kom mee naar de keuken.’, siste Van Dalen en liep weg uit de woonkamer. Zijn dochter volgde hem met een diepe zucht.

‘Die man gaat mijn huis uit!’
‘Dat gaat hij niet, hij vriest dood met dit koude weer.’
‘Hij steekt het huis nog in de fik!’
‘Doe niet zo overdreven.’
‘Had je hem niet gewoon een extra doosje lucifers kunnen geven. ‘
‘Barbaar!’
Zijn dochter liep terug de woonkamer in en Van Dalen bleef achter in de keuken.
‘Het is mijn huis! En hij gaat eruit!’, riep hij haar achterna.
Hij had honger en begon aardappels te schillen. Toen ook de broccoli in roosjes gesneden was en op het vuur stond, liep hij terug de kamer in. Tot zijn verbazing was de man inderdaad verdwenen. Een stapeltje verbrande lucifers op de tafel was alles wat nog aan de man herinnerde.

Van Dalen begon aan zichzelf te twijfelen. Zijn dochter had ergens wel gelijk, de man zou wel dood kunnen vriezen met deze koude temperaturen. Zo had hij het nou ook weer niet bedoeld. Misschien was hij iets te streng geweest.
Hij was net begonnen met het dekken van de tafel, toen zijn dochter binnenkwam. Ze zei niks en liep naar de keuken. Van Dalen ging haar achterna.
‘Heb je hem nog extra lucifers gegeven?’, begon hij aarzelend.
‘Alsof dat helpt.’, antwoordde ze bot.
Dat was genoeg om Van Dalen het laatste zetje te geven.
Enigszins berouwvol vroeg hij dan ook: ‘Moeten we hem dan maar weer binnen halen?’
‘We? Ik heb hem niet weggestuurd’
Van Dalen verliet de keuken en zijn dochter liep hem achterna. In de hal trok hij zijn jas van de kapstok en deed zijn handschoenen aan. Hij zou ze weleens nodig kunnen hebben.

‘Ik ga hem al zoeken.’, en hij trok de deur achter zich dicht.
Al na een minuut ging de deur weer open. Van Dalen kwam binnen gevolgd door de man in de lompen. Er werd snel een extra bord op tafel gezet. Het was stil tijdens het eten die avond. Totdat de man zijn bord leeg had gegeten en weer begon te praten.
‘Luister, de Mattos. Ze is haar been verloren.’
Van Dalen zuchtte nog eens diep.

Van Dalen is een gescheiden man van ongeveer 50 jaar en heeft een baan als ambtenaar. Zijn dochter is erg energiek en zit in het eerste jaar van haar studie. Samen wonen ze in een klein huisje in een buitenwijk. In deze serie een kijkje in het leven van dit tweetal.

9 reacties op “Van Dalen & de Dochter – Verlies

  1. Astrid Rijff

    Veelbelovend! Ik ben benieuwd naar het vervolg.

  2. Jeroen de Baaij

    @ Astrid
    Bedankt!

  3. U is een verwoed schrijver alsmede een belezen persoon, meneer Jeroen! Ge toont uw kundigheid in deze vervolgvertelling en niet slechts hier.
    Ik wens u veel schrijfkundig genot toe.

  4. amelie.pardouze

    Intrigerende serie…je brengt de sfeer erg goed over, Jeroen! ‘Verlies’…

  5. Jeroen de Baaij

    @ Johan HvD & amelie
    Bedankt voor deze grote complimenten. Dankzij uw reacties heb ik ook uw blogs hier ontdekt! Het is leuk om als nieuweling hiet op zo’n manier andere schrijvers te ontdekken.

  6. *Jeroen, geen dank, hoor. Het is gewoon zo…

  7. Mooi sober verteld. Ik ga ervan uit dat je bewust steeds over ‘de dochter’ spreekt al heb je hieronder de relatie tussen beiden uitgelegd.
    Indien je dit niet bewust doet zou ik nog een tip voor je hebben.

  8. Jeroen de Baaij

    Ik heb inderdaad bewust gesproken over ‘de dochter’. Door dat zo te gebruiken, probeerde ik een bepaalde toon te vinden die past bij de situaties die ik neerzet.
    Ik vind het overigens leuk dat je hierover begint, omdat ik bij de afgelopen twee stukjes die ik heb gemaakt in deze serie heel erg heb zitten twijfelen of ik de dochter ondertussen een naam zou geven. Daardoor zou ik het karakter langzaam wat meer diepte kunnen geven.

  9. Als de verschillende delen uiteindelijk één geheel vormen zou er een reden moeten zijn om hierin verandering aan te brengen, bijvoorbeeld een specifieke of belangrijke wending in het verhaal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: