//
u leest...
Parijs

de Nederlandse Dalida


“buenas noches, mi amore. bonne nuit que dieu qui garde”
Iedere zomeravond in juli komen deze woorden rond middernacht de huiskamers binnenzetten. De zoete stem doet de etappe vergeten en Mart Smeets verdwijnt langzaam uit beeld. Drie weken per jaar hoort Nederland heel even Dalida. Langzaam worden we met zijn allen in slaap gezongen.

In Frankrijk wordt ze gerekend tot de heldinnen van de popmuziek. En dat liedje dat wij iedere zomer in onze huiskamer horen, is daar maar één van de velen. Andere liedjes zijn veel bekender zoals Chez moi, Les enfants de pirée of Avec le temps. Een wandeling door Montmartre laat de sporen zien die de Franse diva in Parijs heeft achtergelaten.

Zo staat aan de rue d’Orchampt het huis waar Dalida in 1987 een einde aan haar leven maakte. “la vie m’est insupportable, pardonnez-moi“ En even verderop op het Cimétière de Montmartre ligt ze begraven. Het graf wordt gesierd door een levensgroot beeld van de zangeres waar er gouden stralen rondom haar hoofd staan afgebeeld.

Maar de plek waar ze het meest herinnerd wordt is misschien wel het Place Dalida. Op dit kleine pleintje staat een borstbeeld van Dalida. Volgens de inwoners van Parijs brengt het geluk om het beeld aan te raken. Het gefriemel aan de borsten van Dalida, is dus geen gemeenschappelijke seksuele obsessie, maar de hoop op geluk.

Nederland is na de laatste etappe van de Tour de France voor één jaar in slaap gezongen. Pas één jaar later klinkt weer het “Buenas noches mi amore”. Ondanks dat ze zelfs eens twee nummers in het Nederlands opgenomen.  “Speel niet met mijn hart” en “Ik zing amore” werden in 1959 uitgebracht en zijn tegenwoordig een zeldzaamheid.

Voor de gelegenheid heb ik “Speel niet met mijn Hart” online gezet. Het is een liefdesliedje waarin Dalida vraagt om ware liefde. “Maar wees er toch eerlijk mee”. Haar hart loopt zo over van liefde dat het van leed en smart bijna breekt. “Dan breekt het alleen door jou” Nederland kan zich dus voortaan in eigen taal in slaap laten zingen.

Maar oordeelt u liever zelf…..

Reacties

4 gedachtes over “de Nederlandse Dalida

  1. De herinnering aan Dalida is mooi!
    Maar jammer van dat nummer in het Nederlands.
    Maar ja, jaren vijfig wat wil je!

    Geplaatst door christien damman | 3 januari 2009, 13:44
  2. Ik zal niet wachten op liedjes als deze van Dalida, verspilde woorden: doe mij maar j’attendrai en paroles, paroles
    Leuk inkijkje uit andere tijden, is nog eens wat anders dan Leo Blokhuis ons altijd voorspiegeld.

    Geplaatst door sprakeloos | 4 januari 2009, 17:57
  3. Leuk hoe je al die details combineert! Dalida, ’t blijft een fenomeen…

    Geplaatst door amelie.pardouze | 9 januari 2009, 11:52
  4. Er was maar één Dalida, Jeroen en er was eveneens maar één Paroles. Zij was (en is) één mijner lievelingszangeressen. Ik vroeg mij een tijd geleden af waar zij bleef… Ik wist niet dat ze op zo een tragische manier heengegaan was.
    (Overigens, in de jaren 50 en begin 60 hebben heel veel buitenlandse artiesten liedjes in het Nederlands opgenomen. Van Dalida wist ik eveneens niet…)(Ik heb ergens een lijstje waarop veel buitenlandse artiesten staan die in het Nederlands hebben gezongen, maar naar ik meen staat Dalida er niet bij)

    Geplaatst door Johan HvD | 1 februari 2009, 23:55

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Archief

Like //Vensters op Facebook!

Abonneer je op dit blog en ontvang een e-mailbericht bij elke nieuwe post!

Doe mee met 384 andere volgers

Creative Commons License
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
%d bloggers liken dit: