Parijs

Het Groene Lint naar de Bastille

Afgelopen weekend was het zonnig weer in Parijs. Dus trok ik de stad in met in mijn ene hand een baguette en in de andere een boek om hiervan te genieten. Ik eindigde bij een bankje op een plek waar ooit de treinen door de stad raasden. Een park van 4,7 kilometer lang dwars door Parijs: le Viaduc des Arts en la Promenade Plantée.
Ooit stond op Place de la Bastille een groot station waar reizigers midden in Parijs konden uitstappen. Het gebouw werd in de jaren 80 gesloopt om ruimte te maken voor de Opera Bastille. De weg die de treinen aflegden om in Parijs binnen te komen, is echter nog gewoon in het dagelijkse straatbeeld te zien. Dwars de door de stad loopt een enorm viaduct dat zich uitstrekt van de tuinen van Reuilly tot aan het Place de la Bastille.

 

Het oude spoorwegtracé is nu een park dat zelfs helemaal doorloopt tot aan de Périferique, vlakbij het Bois de Vincennes. Afgelopen weekend was het zonnig weer in Parijs en dus nam ik de moeite het hele traject te lopen. Ik stapte uit de metro op het Place de la Bastille en liep langs het Opera gebouw op. Vlak hierachter begint het viaduct waar ik voor gekomen was.

Het viaduct biedt tegenwoordig het onderkomen aan talloze winkeltjes die in de ruimte onder de bogen zijn gevestigd. Deze winkeltjes hebben allemaal met kunst te maken. Je treft dus veel galerieën en soms zelfs heuse ateliers. Als je van snuffelen houdt tussen mooie voorwerpen en kunstobjecten dan ben je hier wel een middagje zoet.

Voor de bezoeker van Parijs met de iets groene instelling, is het aan te raden de trap op te gaan om bovenop het viaduct te gaan kijken. Hier ligt namelijk de Promenade Plantée. In 1987 werd deze groenstrook geopend die loopt over het hele traject waar ooit de treinen reden. Dit betekent dus dat het zelfs doorgaat waar het viaduct stopt, helemaal tot aan de périferique. Ik besloot de volledige 4,7 kilometer te lopen en onderweg af en toe op een bankje mijn boek te lezen.

Het park werd ontworpen door Jacques Vergely en Philippe Mathieux en biedt een kilometerslang wandelpad tussen allerlei planten en bomen, met talloze bankjes langzij. In het begin zo rond het Place de la Bastille is het geheel nog vrij strak vormgegeven. Maar des te dichter je bij de périférique komt hoe meer het pad gaat slingeren en hoe vrijer de natuur wordt.

Onderweg naar de périférique kom je bovendien nog enkele kleine parkjes tegen waar het wat breder is en wat meer ruimte. Bovendien hoef je natuurlijk niet de hele weg af te leggen zoals ik. Je kan natuurlijk weer van het viaduct af waar je maar wilt. Al is het maar alleen om beneden even iets lekkers te eten of te drinken te kopen, dat je dan boven op een bankje lekker zou kunnen nuttigen.

In het weekend kan het nog best druk zijn op de promenade plantée. Vooral bij mooi weer gaan de Parijzenaars de parken van de stad in. Het is hier dan druk met mensen die de buitenlucht opzoeken. Kinderen op stepjes die langs je benen suizen, vredig slapende baby’s in wandelwagens of een enkele sportieve inwoner die zijn conditie probeert bij te houden. Er is constant leven op het pad.

Ikzelf zat ondertussen op een bankje vlakbij de périférique. Ik was zo verdiept in mijn boek dat ik verschrikt op mijn horloge keek, toen ik het uit had gelezen. Het was alweer vijf uur en ik moest nog boodschappen doen. Snel dus opzoek naar een metrostation, want de trein, tja, die rijdt hier niet meer…

Promenade plantée

Langs de Avenue Daumesnil en verder…
Metro Bastille, Montgallet, Daumesnil, Bel Air

0 reacties op “Het Groene Lint naar de Bastille

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: